اخترکن

اخترکن . [ اَ ت َ ک َ ] (نف مرکب ) ازجای کننده ٔ اختر :
نیزه ای اندر بنان اخترکن و جیحون مضا
باره ای در زیر ران هامون بر و گردون سپر.

سنائی .