افتراکار. [ اِ ت ِ ] (ص مرکب ) بهتان گو و افتراکننده . (آنندراج ). رسواکننده و افترازننده . (ناظم الاطباء).
افتراکار
لغت نامه دهخدا
کلمات دیگر:
افتراکار. [ اِ ت ِ ] (ص مرکب ) بهتان گو و افتراکننده . (آنندراج ). رسواکننده و افترازننده . (ناظم الاطباء).