التجا آوردن

التجا آوردن . [ اِ ت ِ وَ دَ ] (مص مرکب ) پناه آوردن . پناه بردن . التجا بردن . التجا کردن :
رساند رایت منصور بر فلک حافظ
که التجا بجناب شهنشهی آورد.

حافظ.