اندرآختن

اندرآختن . [ اَ دَ اَ ت َ ] (مص مرکب ) فروبردن . فروکردن . (یادداشت مؤلف ) :
سر تازانه خسرو اندرآخت (؟)
خرقه زان جایگه برون انداخت .

سنایی .

و رجوع به آختن شود.