اندردویدن

اندردویدن . [ اَ دَ دَ دَ ] (مص مرکب ) تاختن :
اندردوید و مملکت او بغارتید
با لشکری گران و سپاهی گزافه کار.

منوچهری .

و رجوع به دویدن شود.