بز گر. [ ب ُ زِ گ َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) بز که بمرض گری مبتلی باشد. بز جرب دار.
- امثال :
بز گر از سرچشمه آب می خورد .
بز گر
لغت نامه دهخدا
کلمات دیگر:
بز گر. [ ب ُ زِ گ َ ] (ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) بز که بمرض گری مبتلی باشد. بز جرب دار.
- امثال :
بز گر از سرچشمه آب می خورد .