بغایه

بغایة. [ ب ُ ی َ ] (ع اِ) جسته و کسب ، یقال : انه لذو بغایة؛ یعنی : او کاسب است . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). طلب و کسب . (اقرب الموارد).