کلمه جو
صفحه اصلی

بکاره

لغت نامه دهخدا

بکارة. [ ب َ رَ ] (ع اِمص ) دوشیزگی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (مهذب الاسماء) (غیاث ). عُذْرَت . (منتهی الارب ). و رجوع به بکارت شود. || دوشیزه بودن . (ناظم الاطباء). دختر بودن .


بکارة. [ ب ِ / ب َ رَ ] (ع اِ) ج ِ بَکر. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). رجوع به بکر شود. || اشتر جوان . (مهذب الاسماء).



کلمات دیگر: