بلامالک

بلامالک . [ ب ِ ل ِ ] (ع ص مرکب ) (از: ب + لا (نفی ) + مالک ) بدون صاحب . بی خداوند. (فرهنگ فارسی معین ). بلاصاحب . بی صاحب .
- اراضی بلامالک ؛ زمینهای بی صاحب . زمینهای بی مالک .