صفحه اصلی
بلامدار
بستن
لغت نامه دهخدا
لغت نامه دهخدا
بلامدار.
[ ب َ م َ ] (ص مرکب ) (از: بَلا + مدار) مستمند و بدبخت . (ناظم الاطباء).
کلمات دیگر:
