بؤوک . [ ب ُ ئو ] (ع مص ) (از «ب وک ») فربه شدن شتر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). رجوع به بوک و بائک و بیک شود.
بؤوک
لغت نامه دهخدا
کلمات دیگر:
بؤوک . [ ب ُ ئو ] (ع مص ) (از «ب وک ») فربه شدن شتر. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد). رجوع به بوک و بائک و بیک شود.