تنهاخوار

تنهاخوار. [ ت َ خوا / خا ] (نف مرکب ) تنهاخور. کنود. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) :
بداند هرکه باتدبیر باشد
که تنهاخوار، تنهامیر باشد.

نظامی .