جؤجؤ. [ ج ُ ءْ ج ُءْ ] (ع اِ) سینه ٔ مرغ . || سینه ٔ کشتی . (آنندراج ) (از اقرب الموارد). کجؤجؤ السفینه . (معجم البلدان ج 1 ص 202). || (اِ صوت ) امر است شتران را برای درآمدن در آب . (ذیل اقرب الموارد).

جؤجؤ. [ ج ُ ءْ ج ُءْ ] (ع اِ) سینه ٔ مرغ . || سینه ٔ کشتی . (آنندراج ) (از اقرب الموارد). کجؤجؤ السفینه . (معجم البلدان ج 1 ص 202 ). || (اِ صوت ) امر است شتران را برای درآمدن در آب . (ذیل اقرب الموارد).

لغت نامه دهخدا

جؤجؤ. [ ج ُءْ ج ُءْ ] (اِخ ) دهی است به بحرین . (منتهی الارب ).

جؤجؤ. [ ج ُءْ ج ُءْ ] (اِخ ) دهی است به بحرین . (منتهی الارب ).

جؤجؤ. [ ج ُءْ ج ُءْ ] (ع اِ)سینه یا استخوان سینه . (منتهی الارب ). ج ، جآجی . (از منتهی الارب ). سینه ٔ کشتی . (از بلوغ الارب ج 3 ص 366): یکب الخلیلة ذات القلاع و قد کاد جؤجؤها ینحطم . (از بلوغ الارب ایضاً).

جؤجؤ. [ ج ُءْ ج ُءْ ] (ع اِ)سینه یا استخوان سینه . (منتهی الارب ). ج ، جآجی . (از منتهی الارب ). سینه ٔ کشتی . (از بلوغ الارب ج 3 ص 366 ): یکب الخلیلة ذات القلاع و قد کاد جؤجؤها ینحطم . (از بلوغ الارب ایضاً).