رضا یمک عکاس و مستندساز اهل افغانستان است.
محمدرضا حسینی معروف و مشهور به نام «رضا یمک» در سال هزاروسیصدو پنجاه وپنج خورشیدی چشم به این جهان گشوده است و تا صنف (کلاس) نهم در مدرسه (مکتب) گنجی فر واقع در شهرک مهاجرنشین گلشهر مشهد درس خوانده است و تا 18 سالگی یعنی سال 1373 در مشهد زندگی کرده است؛ سپس به دلیل نداشتن کارت شناسایی و دیپورت شدن از ایران در تهران رفته است و در تهران حوالی پنج سال به کارهای خیاطی، کفاشی، نل دوانی (لوله کشی) و کارهای ساختمانی پرداخته است.وی در سال 1380 خورشیدی به دلیل نداشتن کارت اقامتی مهاجرت دستگیر شده سپس به اردوگاه مهاجرین «سفیدسنگ» واقع در فریمان خراسان رضوی فرستاده شده و پس از یک هفته رد مرز گردید. وی پس از آمدن در کشورش نخست در شهر هرات به تسبیح و انگشترفروشی پرداخت سپس در شهر قندهار رفت و شاگرد هتل در هتل بامیان شد و زمستان را در همان شغل ماند.رضا یمک در سال 1381 در کابل آمد و به شاگردی هتل گلزار در گولایی دواخانه غرب کابل کارش را شروع کرد. پس از سقوط حکومت امارت اسلامی طالبان وارد اردوی ملی گردید و به مدت دو سال در ارگ ریاست جمهوری سربازی (عسکری) کرده است. در همین زمان در پی اعلانات رادیویی رضا دقتی، عکاس، برای برگزاری دوره های عکاسی به کورس عکاسی جذب شد که در نهایت وی را وارد دورۀ متفاوتی از زندگی ساخت که اینک در آن قرار دارد: عکاس و مستندساز. خلاصه اینکه وی بخش نخست عمرش را در آوارگی در شهر مشهد و تهران سپری کرده است و سرانجام در سال ۱۳۸۰ خورشیدی به کشور به دلیل نداشتن مدارک اقامتی برگردانده شده است و ساکن کابل شده است که تا اکنون در همین شهر زندگی می کند.
رضا یمک پس از برگشت به کشور در شهر کابل بودوباش را برگزید و در همین شهر کار هنری خود را آغاز کرد و سامان داد. وی در سال ۱۳۸۰ خورشیدی که از شهر مشهد ایران از سوی پولیس رد مرز شد، در سال ۱۳۸۱ کار هنری خود را با آموختن هنر عکاسی در مؤسسهٔ مرکز مطبوعاتی آیینه» آغاز کرد که از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ را دربر گرفت. وی در همین شهر به کار عکاسی و نوشتن داستان کوتاه و فیلم سازی روی آورد. وی در سال ۱۳۸۵ خورشیدی وارد مستندسازی شد و نخستین فیلم مستند وی با نام «پهلوان عیسی» است. سپس وی فیلم مستند دیگرش را به نام «بلبل، پرندهٔ شهر» را ساخت که در فیستیوال های داخلی و خارجی به نمایش گذاشته شده است. سومین فیلم مستند وی مستندی دربارهٔ زندگینامه هنرمند خوشنویس چیره دست معاصر افغانستان «علی بابا اورنگ» است.رضا یمک در نخستین روزهای خزان ۱۳۸۶ با عکاسان هم میهن خودش هریک استاد نجیب الله مسافر، رضا ساحل و بصیر سیرت برای سامان دادن فعالیت های عکاسی مؤسسهٔ «مرکز فتوژورنالیسم چشم سوم» را بنیان گذاری کردکه تا اکنون هم چنان فعالیت دارد و نمایشگاه های عکاسی بسیاری در داخل کشور به نمایش گذاشته است.
عضو هیئت داوران نخستین فیستیوال عکس یونسکو، کابل
محمدرضا حسینی معروف و مشهور به نام «رضا یمک» در سال هزاروسیصدو پنجاه وپنج خورشیدی چشم به این جهان گشوده است و تا صنف (کلاس) نهم در مدرسه (مکتب) گنجی فر واقع در شهرک مهاجرنشین گلشهر مشهد درس خوانده است و تا 18 سالگی یعنی سال 1373 در مشهد زندگی کرده است؛ سپس به دلیل نداشتن کارت شناسایی و دیپورت شدن از ایران در تهران رفته است و در تهران حوالی پنج سال به کارهای خیاطی، کفاشی، نل دوانی (لوله کشی) و کارهای ساختمانی پرداخته است.وی در سال 1380 خورشیدی به دلیل نداشتن کارت اقامتی مهاجرت دستگیر شده سپس به اردوگاه مهاجرین «سفیدسنگ» واقع در فریمان خراسان رضوی فرستاده شده و پس از یک هفته رد مرز گردید. وی پس از آمدن در کشورش نخست در شهر هرات به تسبیح و انگشترفروشی پرداخت سپس در شهر قندهار رفت و شاگرد هتل در هتل بامیان شد و زمستان را در همان شغل ماند.رضا یمک در سال 1381 در کابل آمد و به شاگردی هتل گلزار در گولایی دواخانه غرب کابل کارش را شروع کرد. پس از سقوط حکومت امارت اسلامی طالبان وارد اردوی ملی گردید و به مدت دو سال در ارگ ریاست جمهوری سربازی (عسکری) کرده است. در همین زمان در پی اعلانات رادیویی رضا دقتی، عکاس، برای برگزاری دوره های عکاسی به کورس عکاسی جذب شد که در نهایت وی را وارد دورۀ متفاوتی از زندگی ساخت که اینک در آن قرار دارد: عکاس و مستندساز. خلاصه اینکه وی بخش نخست عمرش را در آوارگی در شهر مشهد و تهران سپری کرده است و سرانجام در سال ۱۳۸۰ خورشیدی به کشور به دلیل نداشتن مدارک اقامتی برگردانده شده است و ساکن کابل شده است که تا اکنون در همین شهر زندگی می کند.
رضا یمک پس از برگشت به کشور در شهر کابل بودوباش را برگزید و در همین شهر کار هنری خود را آغاز کرد و سامان داد. وی در سال ۱۳۸۰ خورشیدی که از شهر مشهد ایران از سوی پولیس رد مرز شد، در سال ۱۳۸۱ کار هنری خود را با آموختن هنر عکاسی در مؤسسهٔ مرکز مطبوعاتی آیینه» آغاز کرد که از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ را دربر گرفت. وی در همین شهر به کار عکاسی و نوشتن داستان کوتاه و فیلم سازی روی آورد. وی در سال ۱۳۸۵ خورشیدی وارد مستندسازی شد و نخستین فیلم مستند وی با نام «پهلوان عیسی» است. سپس وی فیلم مستند دیگرش را به نام «بلبل، پرندهٔ شهر» را ساخت که در فیستیوال های داخلی و خارجی به نمایش گذاشته شده است. سومین فیلم مستند وی مستندی دربارهٔ زندگینامه هنرمند خوشنویس چیره دست معاصر افغانستان «علی بابا اورنگ» است.رضا یمک در نخستین روزهای خزان ۱۳۸۶ با عکاسان هم میهن خودش هریک استاد نجیب الله مسافر، رضا ساحل و بصیر سیرت برای سامان دادن فعالیت های عکاسی مؤسسهٔ «مرکز فتوژورنالیسم چشم سوم» را بنیان گذاری کردکه تا اکنون هم چنان فعالیت دارد و نمایشگاه های عکاسی بسیاری در داخل کشور به نمایش گذاشته است.
عضو هیئت داوران نخستین فیستیوال عکس یونسکو، کابل
wiki: رضا یمک