خودتاب . [ خوَدْ / خُدْ ] (نف مرکب ) بدور خود پیچ خورنده بی تاب دادن . آنچه بخود می پیچد بدون آنکه آنرا تاب دهند.
خودتاب
لغت نامه دهخدا
کلمات دیگر:
خودتاب . [ خوَدْ / خُدْ ] (نف مرکب ) بدور خود پیچ خورنده بی تاب دادن . آنچه بخود می پیچد بدون آنکه آنرا تاب دهند.