خویشتن آرای

خویشتن آرای . [ خوی / خی ت َ ] (نف مرکب ) خودآرا. خویشتن آرا. (یادداشت مؤلف ) :
خویشتن آرای مشو چون بهار
تا نکند در تو طمع روزگار.

نظامی .