دوپر. [ دُ پ َ ] (ص مرکب ) که دو تا پر دارد. دارای دو پر مانند تیر و نیزه .(یادداشت مؤلف ). با دو جناح ، چون مرغ : خدنگ سه پرکرده ز آهن گذار چو مرغ دوپر بر سر مرغزار. نظامی . || قسمی از اقسام جو. (یادداشت مؤلف ).

دوپر. [ دُ پ َ ] (ص مرکب ) که دو تا پر دارد. دارای دو پر مانند تیر و نیزه .(یادداشت مؤلف ). با دو جناح ، چون مرغ : خدنگ سه پرکرده ز آهن گذار چو مرغ دوپر بر سر مرغزار. نظامی . || قسمی از اقسام جو. (یادداشت مؤلف ).

لغت نامه دهخدا

دوپر. [ دُ پ ِ ] (ق مرکب ) دودفعه ، چه «پر» پل است که دفعه و کرت باشد. (لغت محلی شوشتر). دوبار. رجوع به دوبار و دوباره شود.

دوپر. [ دُ پ ِ ] (ق مرکب ) دودفعه ، چه «پر» پل است که دفعه و کرت باشد. (لغت محلی شوشتر). دوبار. رجوع به دوبار و دوباره شود.